Κουέλλα παρα τη Κουέλλα

Η Κουέλλα Ένα είναι το πιο μουρμούρικο πλάσμα ιν δε χολ γιούνιβερς! Η γλώσσα της δεν έχει αμάντα (που έλεγε και η γιαγιά κουέλλα, ας είναι ελαφρύ το λειβάδι που την σκεπάζει). Πάντα κάτι θα έβρει να μουρμουρίσει. (Η Κουέλλα Ένα, όχι η γιαγιά μου. Αν και τώρα που το σκέφτομαι και η γιαγιά μου πάντα μουρμουρούσε για κάτι. Κι αυτό το κάτι ήταν η μέση της, η πίεση της, η χοληστερόλη της, τα τριγλικερίδια της, και λοιπά και λοιπά).

Σε σημείο δηλαδή, που οι υπόλοιπες κουέλλες-wannabe έχουν πάντα την εξής απορία "πώς την αντέχεις!;". H απάντηση μου είναι φυσικά πάντα η ίδια: "χχχχρρρρςςς, χχχρρρρςςςςς" (ήχος παρατεταμένου μασουλήματος πράσινης πανίδας, η οποία σημειωτέον με τέτοια ζέστη τείνει προς εξαφάνισιν). Δεν αδιαφορώ. Απλά έχω φλάγκαν (που έλεγε και ...guess who? η γιαγιά μου!).

Τις τελευταίες μέρες η Κουέλλα διατείνεται πως έμεινε μόνη της στο κλαμπ. Όχι τη Versus, όχι το Zoo, όχι τα Sfinouthkia. Το κλαμπ των S1ngles. "Κι εσύ τέκνον Βρούτε;" (Κουέλλα Ένα προς Κουέλλα Δύο). Μπάι δε γουέι, μόλις είδαμε το Rome (season one) εξ ου και το ιστορικό ίνφλουενς. Ο ντιβιντάς της Κουέλλας Ένα βαριόταν να της δώσει το ντι-βιντι με τα έξτρας, ενώ ο δικός μου καλός ντι-βι-ντας μου το έδωσε ολόκληρο. (εδώ πέφτει γλείψιμο γιατί περιμένω κάτι άλλες σειρές να έρθουν - ένι σατζέστιονς;;;;).

Τέσπα στο θέμα μας. Επειδή η Κουέλλα Ένα διατείνεται πως έμεινε σινγκλ στο κλαμπ των σινγκλ έχω να δηλώσω πως ως Κουέλλα Δύο παραμένω παρά τω πλευρό της.
Μερσί πουρ βοτρ ατανσιόν. Α τουτ α λερ.

A L'Abordaaaaaaaaaage!!!!!

Κουέλλες μου...
Σήμερα, είναι quartier libre!!!! Οι αγροί είναι ανοικτόι και θα μπορούμε να περπατούμε παντού μέσα στη φύση Μπεεεεε εεεεε κανένα ηλεκτρικά εμπόδια, η ελευθερία!!!
Αααααααχχχ l'herbe folle του Αμστερνταμ με τρελλάνει :p Σας περιμένω για να φτιάχνω un groooos pâté d'herbe bien verte!!!
και δεν ξεχνά... 8 τζαι ποψε...Έχομαι για να goûter à l'herbe de vos patûrages!!Μπεεεεεεεεε εεεεεεεεε!!!!!!

Η (μπ) ε ε ε ε ε ε ε lp!

Η Κουέλλα Δύο μόλις έριξε την ατάκα που έτρεμα μήνες : "πότε θα πάμε να πάρουμε μαγιώ;"
Μπε! Α!
Καταρχάς να πω ότι υπάρχει ένα μικρό θέμα. Η Κουέλλα Δύο είναι αυτό που λέμε πετσί και (γυμνασμένο) κόκκαλο. Φυσικα για να πω και την αλήθεια, το μαγιώ της θέλει άλλαγμα γιατί άρχισε να μοιάζει με βρακούδαν.
Από την άλλη εγώ ποτέ δεν είχα πρόβλημα να ξεχειλώνει το μαγιώ μου γιατί πάντα το γεμίζω!
Τι είδους μαγιώ φοράνε οι κουέλλες; Ακούμε προτάσεις! (χρώματα, είδη, ολόσωμο, μπικινι, σεντόνι, παραβάν).
Help!

Έλα στην παρέα μας Κουέλλα

Εμείς κάποτε βαριόμαστε. Μπεε… Είμαστε πολύ μπίζι ήθελα να πω. Σκληρή δουλειά να μασάς (και ν’ αναμασάς) χόρτα… Μηρυκαστικά ζώα δεν είμαστε; Όλο μασάμε κι αναμασάμε… Και δεν είμαστε οι μόνες σ΄αυτό τον τόπο, αν με εννοείτε. Κι όσοι δεν μασούν κι αναμασούν τα ίδια και τα ίδια, πιπιλίζουν συνέχεια την ίδια καραμέλα. Κάποτε θα τους πέσουν τα δόντια και θα ησυχάσουμε, θα μου πείτε.

Ξέφυγα απ’ το θέμα πάλι. Εμ τόσες ώρες στα βουνά και τα λαγκάδια μες το λιοπύρι, πώς να μου μείνει εγκέφαλος; (οι κουέλλες χρησιμοποιούν αντι-ηλιακό;)

Ένιγουεϊ. Το θέμα είναι πως στην αγέλη προστέθηκε και μια τρίτη κουέλλα. Αλλά η συγκεκριμένη βόσκει σ’ άλλα λιβάδια, άρα μασάει άλλου είδους χόρτα (όχι από εκείνα, μάνι μάνι το μυαλό σας εκεί), άρα τη δική μας μπε-μπε-κική δεν την μιλάει πολύ καλά. Προοδεύει όμως, η Κουέλλα Τρία. Γι΄αυτό προτείνω να δείξουμε κατανόηση… Θα ‘ρθει η μέρα που θα βγάζουμε νόημα… Κι εμείς κι εσείς…

(F)

Αναμονή... τι έρχεται μετά;

Ποιος δεν είναι ποτέ σε αυτήν την κατάσταση όπου περιμένουμε κάτι να συμβείτε;

Μερικές φορές δεν έχουμε μια επιλογή, περιμένουμε επειδή δεν εξαρτάται από μας... όπως τώρα... την αναμονή στον αερολιμένα... Δε θελώ να παω αμέσως μακριά απο το θέμα μετά από να αρχίσει αλλά στους αερολιμένες... τόσα πολλά πράγματα συμβαίνουν εκεί... τόσα πολλά διαφορετικά συναισθήματα που μπορούν να γίνουν αισθητές: χαρά, ελπίδα, θλίψη, πίεση ή... επίσης κανένα συναίσθημα, σαν παίρναμε το λεωφορείο ή ένα ταξί... Ξέχασα την απογοήτευση όταν δεν ενοχλούν εκείνα τα ηλίθια αεροσκάφη χαμηλότερου κόστους να φθάσουν εγκαίρως, όπως τώρα!! Πφφφ...

Για να επιστρέψει παλι στο "κουελλα μας", "l'attente" που λενε οί Γαλλοι... Εδώ ήταν ένα αεροπλάνο, ξέρουμε τι περιμένουμε και δεν μπορούμε να μειώσουμε την αναμονή, δεν εξαρτάται από μας. Αλλες φορες, περιμένουμε αλλά δε ξέρουμε ακριβώς τι. Περιμένουμε κάτι για να συμβεί; Περιμένουμε κάτι για να έρθει; Περιμένουμε ένα συναίσθημα για να αυξηθεί; Ή μονο περιμένουμε...αναμονή... αναμονή... αναμονή...

Έχετε αισθανθεί πάντα αυτό το συναίσθημα στο στομάχι σας ότι χρειάζεστε κάτι πραγματικά άσχημα αλλά δεν ξέρετε τι είναι; Στρίβετε και γυρίζετε, ψάχνοντας το αλλά... λοξοτομείτε το εύρημα... έπειτα οι ενάρξεις μυαλού σας για να είναι όλες που ταράσσονται...αρχίζει να λείπει του ύπνου... το μυαλό σας είναι πάρα πολύ πολυάσχολο... σε ανάπαυση Προσπαθείτε να ξεκαθαρίσετε τις σκέψεις σας, που περιμένουν αυτό το συναίσθημα να πάτε μακριά... αλλά αυτό δε λειτουργει ακριβώς...

{αυτή η τρελλή που φοναζει μεσα στο μικρόφονο δε μπορει να κατεβάσει τον ομιλητή; Οχι! Δεν υπάρχουν άλλοι ανθροποι για να παω στη Βουδαπέστη και οχι, Ο κύριος Basoura δεν θα επιβιβαστεί για να πάει στη Βαρσοβία ακόμα κι αν τον ρωτάτε σε φλαμανδικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά ή ακόμα και πολωνικά!!! ίσως πεθαμενει από να περιμένει για τόσο πολύ καιρό χωρίς νερο! (ναι, αυτο το κανουν! Το παίρνουν από σας μόλις εισάγετε την περιοχή "αναμονήσ" ακόμα κι αν είναι θάνατος καυτό!!!... εντάξει πάρτε το πραγματικό... heum... Είμαι στο Βέλγιο εδώ και βρεχει και κανει κρύο... αλλά οπωσδήποτε... ίσως τώρα μπορει να κάθεται κάπου τόσο ξηρό όσο ένα σύκο...) }

Πολλές φορές, μπορουμε να κάνουμε κάτι για αυτόν τον αναμονής χρόνο...

Κάποιος δεν πρέπει να περιμένει έως ότου παίρνει κάποιος τις αποφάσεις στη θέση του. Κάποιος πρέπει να πάρει τα αποφάσα του και να ενεργήσει, να περιμένει όχι μόνο.

Φυσικά δεν μπορούμε ποτέ να γενικεύσουμε, υπάρχουν πάντα δευτερεύοντες δρόμοι στη μεγάλη μεγάλη γραμμή και τι γράφω τώρα να μην είναι αυτό που θα σκεφτώ αύριο ή μεθαύριο. Αυτό που μπορεί να είναι μεγάλο για το ανθρώπινο μυαλό, είναι ότι μπορεί να αλλάξει και να κάνει την αλλαγή πραγμάτων.

Τώρα, έχω λάβει μια απόφαση, δεν περιμένω άλλο... Ενεργώ.

Τι για σας: Θα περιμένετε ή θα ενεργήσετε;

Staying Alive!

Ναι! Είμαστε ακόμα εδώ!!
Τους ξεφύγαμε! Μας κυνηγούσανε με τις σούβλες επί μια ολόκληρη επεισοδιακή βδομάδα!
Αλλά, επειδή 2 Κουέλλες ίσον με 300 Σπαρτιάτες αντισταθήκαμε!
Τους παγιδέψαμε στα στενά των Κουελλωπύλων και τους φωνάξαμε "Μολών Λαβέ"! ( και όπως λέει και στους "300" - Come and get u u uuu s!!!!").
And we stayed Alive!
Kouella Power!!

La salade aux trois tomates et au fromage des kouelles

Έριξε δυο βροχές και πρασίνισε ο τόπος. Η χαρά της Κουέλλας! Και βγήκα η κουέλλα για τσάρκα στα χωράφια. Αλλά της άλλης, εκρύανε το πλευρό της που θα ‘λεγε και η γιαγιά μου, the big mama kouella.

- Μα πού χάθηκες;

- Έκτη έξοδος από το Λευκωσία-Λεμεσός, τρίτος λόφος στα δεξιά.

- Τι κάμνεις πάνω στα όρη και τα παραρά;

- Μασουλώ, τι θέλεις να κάμνω;

- Πες αλεύρι, η Δρακούνα σε γυρεύει!

- Ποιος ήρθε;

- Εσύ να τσακιστείς να έρθεις! Σου έφτιαξα μια τέλεια γκουρμέ σαλάτα: ρόκα, ντομάτες ψητές, ντοματίνια φρέσκα και ντομάτες λιαστές!

- Άλλοι φτιάχνουν πίτσες aux quatre fromages, εσύ φτιάχνες σαλάτες aux trois tomates! Θέλεις να φέρω κάτι καθώς έρχομαι;

- Τυρί chèvre για να βάλουμε στη σαλάτα.

- Μα να βάλουμε κουελλοτυρί στη σαλάτα;

Τελοσπάντων, to cut a long story short, πήγα στης Κουέλλας Ένα για δείπνο tête-à- tête. Ανοίξαμε και μια μπουκάλα κρασί, κεριά δεν ανάψαμε, ανάψαμε την φλορέτζα της κουζίνας instead. Η σαλάτα πολύ ωραία, γκουρμέ με τα όλα της, αλλά δεν γλείψαμε και τα πιάτα. Κουέλλες – κουέλλες, αλλά το έχουμε το σαβουάρ-βιβρ μας. Το οποίο μόλις σηκωθήκαμε από το τραπέζι, το πετάξαμε από το παράθυρο.

- Παίζουμε xbox;

Στην αρχή παίξαμε Grand Theft Auto. Η Κουέλλα Ένα με το οδήγημα τα πήγε αρκετά καλά, η αλήθεια είναι (τα τουμπαρίσματα τα αφήνει για την real life!). Αλλά! Έδειρε ένα μπάτσο και του πήρε το πιστόλι και μετά το έπαιζε “άσιλα” μαφιόζος: έκαμε άχρηστους στο ξύλο έναν μαύρο, ένα κουστουμαρισμένο κι έναν νεαρό πεζό. Ήθελε να δέρει και μια γιαγούλα για να της κλέψει το πορτοφόλι, αλλά δεν την άφησα. Της άρπαξα το μοχλό, αλλά στα δύο λεπτά έκαμα το αυτοκίνητο σαράβαλο. Τι κολώνες, τι πεζοί, τι σαμαράκια, δεν καταλάβαινα Χριστό. Πάνω τους με τα χίλια η δικιά σας. Ώσπου έπεσα σε μια λίμνη και το παιγνίδι έβγαλε πόρισμα «mission not accomplished». No shit, ρε.

- Παίζουμε μάππα; Μέσα-μέσα η Κουέλλα Ένα έχει τις πιο φαεινές ιδέες! Λατρεύουμε το ποδόσφαιρο για τον εξής λόγο: παίζεται σε γρασίδι! Και το γρασίδι είναι το αγαπημένο μας treat.

Αλλάζουμε λοιπόν από Grand Theft Auto σε FIFA2005. (σ.σ. πρέπει να θυμηθώ να της αγοράσω το καινούργιο βέρσιον).

- Τι ομάδα θέλεις;

Πριν προλάβω να απαντήσω, διαλέγει Ελλάδα. Δεν χρειάζεται να είσαι rocket scientist για να καταλάβεις ποιους διάλεξε για αντιπάλους! Ξεκινά το πρώτο ημίχρονο και ώσπου να βρει το κουμπί για την πάσα, το σουτ, το τάκλιν, τρώει το γκολ από τον Χακάν Σουκούρ, που να μείνει γέριμος! Στο δεύτερο ημίχρονο ανεβάζει απόδοση, αλλά όλα τα σουτ της φεύγουν πάνω από τη μπάρα. Ακριβώς όπως έκανε ο Γιαννακόπουλος το Σάββατο με την Τουρκία! Τρώει και δεύτερο γκολ από τον Χακάν Σας και μένει σίξυλη.

- Τώρα να σε δώ εσύ τι θα κάνεις!

Πάμε για τη ρεβάνς. Οι πάσες μου χάλια, αλλά τα τάκλιν μου καταπληκτικά! Κάθε τάκλιν και κίτρινη κάρτα. Τους θέρισα τους Τούρκους! Τρώω και εγώ δύο γκολ (από Χακάν Σουκούρ και Γιλντιράι Μπαστούρκ) και θα έτρωγα και περισσότερα αν ο Νικοπολίδης δεν έκανε μερικές θεαματικές αποκρούσεις (όχι όπως το Σάββατο που έτρωε τα γκολ από τη μέση!).

- Κουέλλα, δεν γίνεται αυτή η κατάσταση. Πρέπει να κάνουμε πράκτις στη μάππα. (Σημείωση: είμαστε και οι δύο παρθένες στο FIFA2005. Πρώτη φορά παίζαμε ποδόσφαιρο)

Χαρά η Κουέλλα Δύο! Γιατί αυτό σημαίνει ένα πράμα: κι άλλο γρασίδιιιιιιι…….!!!

ΚουέλλοNews

Εξαφανιστήκαμε είναι η αλήθεια.
Οι λόγοι ποικίλουν. Καταρχάς η Κουέλλα Δύο έχει υπαρξιακά (βασικά βαριέται) και σέρνεται από λειβάδι σε λειβάδι με το κατά τα άλλα wi-fi της laptop. Δηλώνει δε ότι δεν έχει ώρα.
Εγώ από τα πολλά τουμπαρίσματα του αυτοκινήτου μου, εξαφανίστηκα από το πρόσωπο της γης, μπας και διασώσω τη σωματική μου ακεραιότητα και δεν γίνω κουελλό-πιττα.
Τα νέα μας...
Αρχίσαμε yoga, ως τώρα ένα μάθημα πήγαμε γιατί θεωρούμε ότι από τη στιγμή που υπάρχουν όλες οι στάσεις , της κόμπρας, της αγελάδας κτλ είναι αδιανόητο να μην υπάρχει και η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΥΕΛΛΑΣ. Άρα ώσπου να την δημιουργήσουν εμεις θα απέχουμε ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Καθιερώσαμε βδομάδα χόρτου και έτσι μια φορά τη βδομάδα πηγαίνουμε η μια στο σπίτι της άλλης και ανταλλάζουμε στην κυριολεξία χόρτα ( εν ολίγοις τρώμε σαλάτες). Οι κουέλλες κατεβάζουν γάλα άραγε;;
Γνώρισα ένα τράγο αλλά δεν ξέρω αν θέλω να βοσκήσει στο λειβάδι μου. Θα δείξει.
H Κουέλλα Ένα ακόμα καρτερά τον τράγο πάνω στον άππαρο....

Το Πάσχα ψήνουν και Κουέλλες;;;

ΜΠΑΜ!

Απο τον Γενάρη, το αυτοκίνητο μου έχει πάνω του κατάρα. Δεν υπερβάλλω.

Από τις αρχές του 2007 ( τη χρονιά του χοίρου είπε και η Κουέλλα Δύο) το αυτοκίνητο μου έχει γίνει "κολότζι". Εξηγώ.

Πρώτη φορά: Πριν ένα μήνα οδηγούσα , κάπως αφηρημένη να πω την αλήθεια. Σε κάποια φάση, φρενάρει ο μπροστά μου γιατί ο μπροστινός του ήθελε να στρίψει σε κάτι φούρνους. Δεν προλαβαίνω και ΜΠΑΜ, σταματώ πάνω στο αυτοκίνητο. Α, ξέχασα να σας το το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν ένα BMW καινούριο μοντέλο. Αμέσως βγαίνει μια κυράτσα, 35αρα και το πρώτο πράγμα που φωνάζει " Πριν θκιο βδομάδες αγόρασα το!". Ήθελα να της πω "χρύση μου εν τζιαι επιλέγω που πάω τζιαι διώ", αλλά έσκασα για να μην γίνουμε και άλλο ρεζίλι. Αφήστε που μέσα στο αυτοκίνητο ήταν και τα δύο παιδιά της ( τα οποία εν τα αγόρασε πριν δυο βδομάδες ώστε να αγχωθεί). Παίρνει τηλ την αστυνομία και ασφάλεια , κάνω απόπειρα να πάρω εγώ τη δική μου ασφάλεια και ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ!!! Ε τι να κάμω, παίρνω τηλ την Κουέλλα Δύο τουλάχιστον να έρτει για συμπαράσταση και να είμαστε δύο κουέλλες μέσα στη μέση του δρόμου. Τέλοσπαντων το αποτέλεσμα ήταν 450 λίρες ζημιά. Τις οποίες πλήρωσα όλες ΕΓΩ.

Δεύτερη φορά: Σήμερα το πρωί. Παίρνω αριστερή λωρίδα για να στρίψω αριστερά. Σε κάποια φάση νιώθω ένα ΜΠΑΜ. Άτε πάλε! Και βλέπω ακριβώς δίπλα μου ένα κόκκινο αυτοκίνητο να περνά για να πάει στη δεξιά λωρίδα. Αυτό με κτύπησε! Προφανώς δεν τον χωρούσε να περάσει αλλά ΔΕΝ πτοήθηκε! Δεν σταματα αλλά μετά από 15 μέτρα παλλουκώνει γιατί ήταν κόκκινο. Ανοίγω την πόρτα μου και ως μια τύπισσα στο NYPD, τρέχω και τον προλαβαίνω ( ναί ήμουν εκείνη η κουέλλα που έτρεχε σήμερα το πρωί στη μέση του δρόμου). Freeze!!! put the car down!!! (οκ καλα δεν το είπα αλλά του πήγαινε). Και τι βλέπω;; Ένα αχάπαρο γερούι!! Του κτυπω το τζάμι, με κοιτά ανενόχλητος, ΔΕΝ το κατεβάζει. Του ανοίγω την πόρτα και του λέω όσο πιο ευγενικά μπορώ "Κύριε μου κτύπησες, που πας;". Με κοιτά με ύφος "υπνωτισμένου τράουλλου" και απαντα " Α ναι το ξέρω". Απαντώ "Μείνε τζιαμαι που είσαι ΜΕΝ διανοηθείς να ταράξεις και έρχομαι να πιάσω τα νούμερα σου". Σιγά να μεν ετάρασσε δηλαδή, τούτος το πιο πιθανόν να επρόλαβε και να οδήγησε το πρώτο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε ever. Πάω, γραφω τα νούμερα, παίρνω όνομα και τηλ και φεύγουμε.

Έρχομαι γραφείο παίρνω τηλ την αστυνομία:

- ντριιιιιιν (εγώ)

- γκκοοουυυ χουυυ γκουυυυχ ουυυυυυυυυυυ εεεεε αστυνομία στροβόλου ( εβηξεν τύπος, εκούφανε με και μετά αποφάσισε να απαντήσει και το τηλ). Γιιιααααααξ!!!!

Να μην σας τα πολυλογώ με την αστυνομία δεν κατέληξα πουθενά. Παίρνω το γερούι τηλ σπίτι του και αποφασίσαμε να πάω να το επιδιορθώσω (ΞΑΝΑ - έχω γίνει ρεζίλι στους μαστόρους με το αυτοκίνητο "κολότζι") και να πληρώσει.

Άτε να δούμε!

Τούτη δεν έιναι η χρονιά του χοίρου, ειναι η χρονιά του κολοτζιού!

Happy New Year!

To ημερολόγιο made in china λέει πως χθες ήταν πρωτοχρονιά.
Χρονιά του Χοίρου, λέει, η φετινή.
Εγώ πάντως ξέρω ποοοολλλλλά γουρούνια. Λες να γιορτάζουν;
Η χρονιά της Κουέλλας πότε θα ΄ρθει;

Είναι τρελλοί αυτοί οι μπάτσοι!

Πρωί - πρωί σήμερα στο τμήμα. Μου είχαν τηλεφωνήσει από τις Κεντρικές ότι δεν έπιανε σήμα ο πομπός που μου έβαλαν για να με κάμνουν tracking, όταν μου έδωσαν άδεια αποφυλάκισης υπό όρους κι έτσι έπρεπε να πάω σε ένα αστυνομικό σταθμό να υπογράψω ότι δεν έφυγα από τη χώρα, παρόλο που με έχουν στο στοπ-λιστ.... Δεν έπιασε ε; Δεν πειράζει θα έρθει μια μέρα θα το πώ και θα είναι αλήθεια!

Ένιγουεϊ. Ο λόγος που πήγα στο τμήμα, ήταν για να πληρώσω μια δικαστική κλήση, για ένα εξώδικο που για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι, ξέχασα να πληρώσω. Το πρόστιμο ήταν τριάντα λίρες, η δικαστική κλήση ογδόντα. Αλλά το αγχωτικό της όλης υπόθεσης ήταν ότι πάνω στο χαρτί έγραφε με έτσι γράμματα "τελευταία προειδοποίηση" και από κάτω έλεγε ότι αν δεν πλήρωνα τις ογδόντα να είναι οι ώρες τους λίρες θα πήγαινα κατ΄ευθείαν φυλακή. (τελευταία ημερομηνία ήταν 17/. Σήμερα έχουμε 15. Στο τσακ το πρόλαβα). Άμα σας λέω είναι το ντέστινι μου να πάω Κεντρικές, κάτι ξέρω...

Τέσπα. Μπαίνω στο τμήμα. Ουρά οι παραβάτες! Ούτε το ασανσέρ της Versus δεν έχει τέτοια ουρά. Πίσω από τον πάγκο, ένας αστυνομικός στα κυβικά του Οβελίξ μιλούσε στο τηλέφωνο με άλλο συνάδελφο σε άλλο τμήμα γιατί ο πρώτος στην ουρά ήταν ένας καλαμαράς που πήγε να πληρώσει εξώδικο και είχε μόνο την ελληνική άδεια οδήγησης. Ο Οβελίξ δεν ήταν σίγουρος αν 'παρπατά' (έτσι είπε, ορκίζομαι) η ελληνική άδεια οδήγησης. Θα το αφήσω ασχολίαστο για να πάω παρακάτω.

Πίσω από τον καλαμαρά, ήταν δύο άλλες τύπισσες (πολύ θα ήθελαν να ήταν κουέλλες, αλλά για τσούρες μου φάνηκαν). Τεταρτη στην ουρά ήμουν εγώ, Κουέλλα με τα όλα μου και πίσω μου μια άλλη τύπισσα, ξένη νομίζω, ψηλή ως εκεί πάνω. Αππάρα μάλλον.

Περιμένουμε εξυπηρέτηση. Ο Οβελίξ το βιολί του από το τηλέφωνο. Δέκα μίλια δέκα ώρες. Αγανακτούμε σύσσωμοι οι παραβάτες (ένας καλαμαράς, δύο τσούρες, μια κουέλλα και μια αππάρα). Ο δεύτερος αστυνομικός που ήταν στο τμήμα έτρωγε ελιόπιτα. Too busy να μας εξυπηρετήσει να τελειώνουμε να φεύγουμε.

Σε κάποια στιγμή κτυπά το άλλο τηλέφωνο. Οβελίξ προς ελιοπιτάκια.

Οβελίξ: Σήκωστο ρε Γιαννάκη! (ο Γιαννάκης ήταν ένας τύπος με σκεμπέ πιο μεγάλη από εκείνη του Οβελίξ και με μια μουστάκα τεράστια).
Γιαννάκης: Άιστο να φακκά ρε. Να καθαρίσει τζαι λλίον η φωνή του!

Ερώτησις: Ο Οβελίξ αγριογούρουνα έτρωγε, όχι κουέλλες, έτσι;

V for Vendetta! (V*lentine's is banned)

Μήνυμα στο κινητό απ΄τα χαράματα. Ένας φίλος παλιοβολεψάκιας τραπεζικός υπάλληλος που δεν εννοεί ποτέ να καταλάβει ότι δεν πάμε όλοι δουλειά απ΄τις εφτάμιση. Μήνυμα- προειδοποίηση ότι σήμερα πρέπει να περιμένω μουβ από ένα κοινό φίλο. Η καλή μέρα απ' το πρωί φαίνεται (not). "Ελπίζω να μην του πεις ναι, του καημένου", το δεύτερο sms. "Ηe deserves better, dear". Κουέλλα, κουέλλα, αλλά μια αυτοπεποίηθηση την έχω, το ζώον.

Fast forward.
Μπαίνω στο αυτοκίνητο για πάω δουλειά. Tο στέικ του τελευταίου δείπνου ακόμη βέλαζε στο στομάχι μου. Ξού, τρελλή αγελάδα! Στο θέμα μας. Το ράδιο φιξαρισμένο στο BFBS - αγαπημένος σταθμός! Πολλή μουσική, λίγο μπλα-μπλα, καθόλου διαφημήσεις. Στο θέμα μας, ενταξει. "Αμ γιουρ λέιντιιιιι εντ γιου αρ μάι μαααααννν". Η Σελίν Ντιόν δεν κάνει για πρόγευμα. Ειδικά σήμερα, μέρα που ΄ναι. Πατώ το κουμπί του σι-ντι. "Φακ δεμ όοοοοολ"¨. Ξηγημένη η Μιλέν Φαρμέρ. Δικιά μας η τύπισσα. Πατάω το κουμπάκι του συν, το βόλιουμ ανεβαίνει στη διαπασών, τα μεγάφωνα αρχίζουν να τρίζουν. 'Νταξει η ατμόσφαιρα. Βάζω την πρώτη και ξεκινώ. "Φακ δεμ όοοοολλ".

Στο επόμενο τετράγωνο κόντεψα να τρακάρω. Μόλις έστριψα τη γωνία τους είδα μπροστά μου. Τουέντι-σάμθιγκ και οι δύο. Εκείνος καστανοξανθούλης, νοστιμούλης. Εκείνη δεν πρόλαβα να την τσεκάρω. Ήταν πάντως κοκκινομάλλα. Πρώτη δόση από το όβερ-ντόουζ κοκκινίλας που θα πάθω σήμερα. Περπατούσαν ανέμελα, χέρι-χέρι, σε κάποια στιγμή εκείνος την τραβά απ΄τη μέση, της σκάει ένα φιλί στο στόμα. Δεν σταμάτησαν για να φιληθούν. Στο περπατητό φιλήθηκαν. Ντόινγκ! Αν ήταν εκείνος μελαχροινός κι εκείνη ξανθιά, θα νόμιζα πως έπαθα διάλειψη και βλέπω το When Harry Met Sally. Συνέρχομαι. Τους προσπερνώ. Φτάνω γραφείο σώα και αβλαβής. Αλλά κατευθείαν τουαλέτα.

Ερώτησις: Οι κουέλλες ερωτεύονται;

Περί τράουλλων και χυλόπιττων

H Κουέλλα Δύο μου φωνάζει από τα χθες να γράψω και γω κάτι και να σταματήσω να βόσκω!

(Η Κουέλλα Δύο δεν της φαίνεται αλλά είναι αυταρχική ώρες ώρες και σήμερα αποφάσισε να είναι και "'αγνωμη").

Λοιπόν, σήμερα έμαθα για τις Χυλόπιττες. Οι χυλόπιττες υπήρχαν τον 18 ή 19ο αιώνα στην Αθήνα. Κάποιος ή κάποια τους μαγείρευε ως αντίδοτο για τον έρωτα.

Πάντως τη δική μου τη χυλόπιττα τη θέλω με χορτα μέσα.

Προχθες πήγα να φάω σε μια ταβέρνα, κάπου στην εξοχή (μέσα στα ακάμωτα της επαρχίας Λάρνακας). Ημουν καλεσμένη μιας παρέας. Ήξερα τους μισούς. Ο διπλανός μου, ονόματι Πάμπος (αληθεια) ήταν αστέρι! Τελευταίος ήλθε ένας άλλος. Πετάγεται πάνω ο Πάμπος και του φωνάζει ( πάνω από τα αυτιά μου) : "Που είσαι ρε τράουλλε! Ήρτες;;"

Φανταστήκετε να φάω ποτέ χυλόπιττα ( με χόρτα) από ένα τύπο σαν το Πάμπο;
Οι κουέλλες μπορούν να κάνουν σεξ με τράουλλους;

Μαργαριτάρι στα 35.000 πόδια

Κυβερνήτης: Κυρίες και κύριοι ο κυβερνήτης Τάδε Ταδόπουλος και πάλι. Αυτή τη στιγμή πετάμε πάνω από τις Άλπεις, στα τριανταπέντε χιλιάδες πόδια, η θερμοκρασία εδάφους είναι πλην τρεις βαθμοί κελσίου, θα φτάσουμε στον προορισμό μας σε λιγότερο από μία ώρα περίπου. Ο καιρός στον προορισμό μας προβλέπεται συννεφιασμένος, με ασθενείς ανέμους και θερμοκρασία γύρω στους πεντε βαθμούς κελσίου. Υπενθυμίζω ότι το κάπνισμα στους χώρους του αεροδρομίου απαγ.....

Κουέλλα Δύο, κάθισμα 6F window seat: (ανοίγοντας το παραθυράκι του αεροπλάνου και βλέποντας ένα παχύ στρώμα συννέφων ν' απλώνεται μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι στον ορίζοντα) Ούφφου... Πάλε εννα ψοφίσουμε που την κρυάδα...

Δαιμόνιος τηλεοπτικός ρεπόρτερ (δεν αποκαλύπτω όνομα ρεπόρτερ ούτε σταθμού) που κάθεται στο 5F: (ανοίγοντας το παραθυράκι του αεροπλάνου και τυφλωμένος από τον ήλιο που φυσικά και καίει πάνω από τα σύννεφα!!!) Εν τζαι καλός ο καιρός τους... Τελικά είμαστε πολλά τυχεροί ρε παιθκιά!

Αι δύο κουέλλαι

(Sheep By NaBHan)

Τί συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι συναντώνται; Ανταλλάζουν τηλέφωνα.

Τι συμβαίνει όταν δύο κουέλλες συναντώνται στη μέση ενός λειβαδιού; Ανταλλάζουν χόρτα.